Merhaba,
Ege ben.

Renkli bir dükkanım, daha renkli çiçeklerim ve kendimi bileli yazdıklarım var.

Aklımdaki fikirleri, tabağımdaki yemeği, bazen bir anlık bazen sonu gelmeyen gülüşleri, heyecanlarımı, kaygılarımı ve hiç tükenmeyen ümitlerimi paylaşmayı çok severim. Bir gün hayattan ne istediğimi çok iyi biliyor gibi görünebilir, ertesi gün her şeyden vazgeçebilirim. Saçlarım hep biraz dağınık, ayakkabılarım ne yapsam lekeli, eteklerim hep pililidir. Sevginin ve iyi niyetlerin gücüne inanır, telefon ekranından görünen parlak hayatlara değil, gözümü kapattığımda hayal edebildiklerime özenirim.

Ve biliyorum ki bu hayatta yalnız değilim.

Biliyorum ki anlatsam anlaşılırım ve anlatsanız uzun uzun dinlerim.
Biliyorum ki hepimiz aynıyız. Hepimiz birbirimize ayna, hepimiz birbirimizin bir başka yanıyız. Farklı yollardan yürüsek de eninde sonunda aynı kapının önüne, aynı çukurun başına, aynı nehirin kıyısına varırız. Bir başına değil, aksine çok fazlayız. Biz hayatı her haliyle kabul eder, onu hem hataları hem ışıltısı, hem eksikleri hem sürprizleri ile yaşarız. Biz mükemmellikten uzak taraflarımızı sevmek, iddiadan uzak yanlarımızı parlatmak ve hırstan uzak heveslerimizi büyütmek için buradayız.
Biz olduğumuz kadarıyla, zaten tamamız.

Ve biliyorum ki bu hayatta yalnız değilim.

Biliyorum ki anlatsam anlaşılırım ve anlatsanız uzun uzun dinlerim.
Biliyorum ki hepimiz aynıyız. Hepimiz birbirimize ayna, hepimiz birbirimizin bir başka yanıyız. Farklı yollardan yürüsek de eninde sonunda aynı kapının önüne, aynı çukurun başına, aynı nehirin kıyısına varırız. Bir başına değil, aksine çok fazlayız. Biz hayatı her haliyle kabul eder, onu hem hataları hem ışıltısı, hem eksikleri hem sürprizleri ile yaşarız. Biz mükemmellikten uzak taraflarımızı sevmek, iddiadan uzak yanlarımızı parlatmak ve hırstan uzak heveslerimizi büyütmek için buradayız.
Biz olduğumuz kadarıyla, zaten tamamız.

Bu yüzden istiyorum ki burası hepimizin hayatında açık bir pencere olsun.

Bazen başımızı dışarı çıkarıp olan bitene bakalım, bazen gözlerimizi kapatıp aklımızı esen rüzgara bırakalım.
Güzel zamanlarda bir ağaçtan sarkan renkli ampuller gibi parlayalım, zor zamanlarda birbirimize omuz, sırt, akıl fikir olalım.
Büyüyelim, hep daha çok olalım. Yazalım, okuyalım, paylaşalım.
Canımız kim olmak istiyorsa o, ne kadar olmak istiyorsak o kadar olalım.
Biz yeter ki biz olalım, birlikte ayakta duralım.

Dilerim burası hepimizin hayatında açık bir pencere olsun; aklımıza estikçe gelip temiz, taze bir nefes alalım.

“Tohumunun düştüğü yerden şikayet etme, sen sabırla çiçeğini açmaya bak. Gölgelerden çekinme, gürültülerden korkma, karanlıklardan kaçma. Bahanesiz aç, sevgiyle konuş, coşkuyla parla. Her gün bir daha, her gün inatla.
Kimimiz çiçek, kimimiz ışık, kimimiz satır satır romanlarız.
Yapmayı bildiğimiz tek şey buysa, biz de bunu yapacağız.
Yanacak, açacak ve anlatacağız.
Renkle, coşkuyla ve inatla.”

SakinEge Soley