Ana Sayfa forums İşler güçler yeni bir kariyere başlamaya çalışırken…

15 yazı görüntüleniyor - 1 ile 15 arası (toplam 16)
  • Yazar
    Yazılar
  • #460
    AvatarEge Soley
    Anahtar yönetici

    Doğum sonrası işe dönen anneler, yeni mezun gençler, istifasını verdikten sonra yeni denizlere yelken açmak isteyenler. Endişelerinizi, parlak fikirlerinizi, sorularınızı, korkularınızı, kısacası aklınızda ne varsa bizimle paylaşın. Belki aramızdan bazıları o yollardan geçmiştir, size de anlatacakları vardır, neden olmasın?

    #582
    AvatarAsena Bayrı
    Katılımcı

    Her hafta işime başlarken bu işi yapmak istemiyorum diye başlıyorum ve biliyorum ki bu iş beni hayatta başka bir şeye hazırlıyor. En büyük hayalim bir çiftlik kurup tarım ve hayvancılık yapabilmek ve bunu sürdürülebilir ve hırslardan arınmış olarak yapmak. Doğa gibi ve sakin. Bunun için şu anda sadece okuyabiliyorum ya da nerelerde yapabileceğime bakıyorum. Umarım buraya bunu yazarak hayalime biraz daha yakınlaşırım.

    #584
    AvatarBüşra Ekşi
    Katılımcı

    Merhaba. Sıkı Ege Soley takipcisiyim ama yeni katıldım aranıza. Ben Peyzaj Mimariyim. Dışarıdan hep su cümle kuruldu. Aa ne güzel insanların hobisi senin işin. Yok oyle bir durum maalesef. Insaat sektörü ülkemizde malum. Şartlar ağır. Sagligimdan oldum. Tamam dedim artik once ben. Mecbur. Bebeğim oldu çünkü. İnsan nasil çalar onun olandan da diye düşündüm. 2 yaşına getirdim ve çocukluğumda hayalim olanı yaptım. Çizmek ve boyamak. Bitki İllüstrasyonu uzerine bi e-ticaret sitesi kurdum. Cok az bütçeye ama çok emekle. Umarim guzel yerlere geldiğini de görürüm. Slow public in kapısını da çalarım:)
    Tabi çok kadın var. Evini gecindirmek zorunda olduğundan hayal ettiğini yapamayan biliyorum. Ama az ucundan başlarsak birseylerin devamı geliyor. Güzel enerjimizi o tarafa yöneltmek gerek. Harekette bereket vardır diye boşuna dememiş büyüklerimiz

    #617
    AvatarElif Bilici
    Katılımcı

    Senelerdir emek verdiğim mesleğimin aslında istemediğim bir kariyer olduğunu anladım yaklaşık iki sene önce. İlk hissettiğim daha doğrusu kabullenemediğim sorunun bu işi yapmak istememem olmadığı, çalıştığım yer ile ilgili olduğuydu. Sonra işimi değiştirdim, aynı sektörde. Aradan dokuz ay geçti ve ben artık okulunu okuduğum, yedi senemi verdiğim bu sektörde, bu işi yapmak istemiyorum. İnsana kabullenmek çok zor geliyor, ne yapabilirim diye araştırmak çok yorucu, riske girmeye karar vermek hala çok zor. Hayalim çocukken yazar olmaktı, bir adım attım online bir dergide yazarlığa başladım. Ama hala olmam gereken yoluma çıkamadım. Umarım ne istediğimi bir an önce bulabilirim zira bir on senenin daha pişmanlığını yaşamak istemiyorumç

    #656
    AvatarGizem Karaca Bedirhan
    Katılımcı

    Hepinizi o kadar iyi anlıyorum ki! Dönüp dolaşıp aynı konulardan bahsederken buluyorum kendimi. Bu postu nasıl buldum, buraya nasıl geldim bilmiyorum. Tüm hayatımın ve kariyerimin aile şirketimizde çalışmak üzerine kurgulanmasına izin verdim. İçinde büyüdüğüm, çok fedakarlıkta bulduğum bu işin ve şirketin aslında hiç bana uygun olmadığını 10 senenin sonunda anladım… İnsanlar, düzen, bozulan aile ilişkileri hepsi artık o kadar çok batmaya başladı ki, zevk alabilmek imkansız hale geldi. En son maddi kazanç için işe devam etme kararı aldım. Bu esnada özel hayatımda resim dersleri alıyorum, resim yapıyorum. Zaten içimde hep bastırdığım tasarım-resim-renk aşkı minik minik filizleniyor, bırakıyorum o filizler beni sarsın. Kökler hafiften güçlenince, vedalara zaman gelecek. Şimdilik yapmak istediklerimi tasarlama zamanı. Hepimiz istediklerimizi gerçekleştirebilecek gücü bulalım içimizde, sevgiler.

    #663
    AvatarHandan Torun
    Katılımcı

    Merhaba,
    Çoğu insan gibi ben de uzun yıllar hiç istemeden bankada çalıştıktan sonra, üniversite yıllarımda hobi amaçlı tanıştığım kille tekrar buluştum. Daha önce heykel ile form bulan kil sevdam bu sefer seramikle, daha fonksiyonel bir amaçla hayat buldu.
    İlk başta hobi olarak başladı, daha sonra Londra’ya taşındığımızda orada gelişti, şekillendi, çok zorlandı ama sonunda güçlendi ve artık işim olmaya hazır olduğunu hissettiğimde @handantorunceramics adıyla doğdu. Tasarlamak, yoğurmak, form vermek ve sırlamak hepsi ayrı ayrı vazgeçilmez oldu benim için. O kadar ama o kadar severek yaptığım bir iş oldu ki, dilerim herkes kendini bu kadar mutlu eden amacı bulabilir hayatında :))

    #669
    AvatarCeren Bayraktaroglu
    Katılımcı

    Herkese merhaba! Kendimi bugün bir anda bu sayfada buldum, tutkulu, heyecanlı postlarınızı okudum.
    Ben 12 senelik kurumsal kariyerimi ağustos 2020 itibariyle geride bırakıp, 3 yıldır hobi olarak yaptığım ahşap pano tasarlama işine tam zamanlı bir iş olarak geçiş yaptım. Tasarımcı/marangoz oldum 🙂 3 senedir ilk kez hazır hissettim.. doğru zamanı beklemekte çok iyi yapmışım, ama 3 senedir de hiç durmadım hep üzerine koymaya çalıştım.
    Bu, hobini kazanç sağlayacağın bir işe dönüştürme konusunda çok soru alıyorum. Kısaca bunun için önce tutku ve cesarete ihtiyacımız olduğunu anladım. Bir nokta geliyor ve o belirsizliklerle dolu dünyaya ya giriyorsun, ya da girmiyorsun. Girmediğinde kendini arafta bırakmak en fenası. Biraz daha garanticiysen, planlamaya daha çok zaman ayırıp gene biraz zaman vereceksin. Ama o karar noktasına er ya da geç geliyorsun. Kararı verdiğimde kuş gibi hafifledim. Burada tutkusunu anlatan herkes için doğru zamanda, doğru koşullarda bu hafiflemeyi gönülden diliyorum. Bu konularda konuşmaya ya da fikir paylaşmaya ihtiyaç duyan herkes için buradayım..

    #673
    Avatarburcu aydın
    Katılımcı

    Herkese merhaba, önce merak amaçlı takip etmeye başlayıp, giderek ilgimin olduğunu fark edip;okuyup, araştırdıkça bu benim işim olmalı dediğim Astroloji eğitimine başladım bu yaz.Aslında meselenin tutkunun peşinden değilde ilgini bulduğun ve onu besleyip, büyüttüğün şey senin bir gün senin işin olabilir.Tutku, bir his gelip geçer.Biz ilgilerimizi bulup, besleyip, büyütelim diyorum:)

    #674
    AvatarEmine Ünal
    Katılımcı

    Ne güzel yazmış herkessss ❤️💔
    Ben bi türlü mezun olamadığım bir bölümdeyim. Şehir ve bölge planlama okuyorum. Bana birrrrsürü şey kattı ama hiç sanmıyorum bir gün planlama ofisinden içeri gireceğime😅
    Bu pandemi döneminde istediğimi düşündüğüm işlere ilk adımımı attım ya da yarım bıraktıklarıma güzel bi dönüş yaptım. Bi kanal açtım, el yapımı olan canım işlerimi tekrar instagram sayfamda canlandırdım(@emispattern). Gerçekten memnunum. Tabii belki bunları en kolay yapabildiğim dönemdeyim, şu an güzel bakalım nasıl ilerleyecek? ❤️

    #675
    temmuzortasitemmuzortasi
    Katılımcı

    O kadar yorgunum ki… Reklam sektöründe neredeyse 6. yılım ve her gün kalkıp “Buna daha ne kadar dayanabilirim?” diye soruyorum kendime. Uzun mesailer, sürekli çözülenmesi gereken sorunlar, deneyimimle birlikte artan sorumluluklar, yamuk bir omurga, kan çanağı gözler ve sürekli içimi kemiren bir beyin yorgunluğu, kalp kırıklığı.
    Kendi mutfağımda büyük bir tutkuyla başladığım lezzetli şeyler dünyamın artık bana yaşamama izin verecek kadar bir kazanç sağlamasını istiyorum. Tek başına yaşadığım bu koca şehirde, hiçbir maddi destek almadan böyle radikal bir sektör değişimine gitmek korkutucu geliyor. Doğru zamanı bekliyorum ama ben “Hadi” demedikçe de o zamanın gelmeyecek olma ihtimalinden de korkuyorum. Belki oraya varana kadar daha yumuşak bir geçişle başka bir iş yapabilirim diyorum ama onun ne olduğunu, nerede aranıp bulunduğunu da asla bilmiyorum.
    Diplomamı aldığım ve sayesinde doyduğum mesleğim geleceğimin önünde canavar gibi dikiliyor resmen.
    Mutsuz, uykusuz ve neşesizim. Ve hayatın bunlar için çok kısa olduğunun bilincindeyim. Bir başlangıç noktasına, bir fırsata, bir şeye ihtiyacım var. Henüz 30 yaşındayım ve her hafta tek hedefim cumartesiye varabilmek. Bildirimlerimi kapatmak zorunda kalmadığım, sahiden insanları gülümsetebildiğim bir iş tek hayalim.. Mütevazi, kendi kararlarımla yol alabildiğim, kendi istediğim şey için yorulduğum, yoğrulduğum, gücümü üzülerek tüketmeye sebep olacak değil de, neşeyle kullanmama izin verecek bir yerine gelmeliyim hayatın.. N’olur bunun için emekliliğimi beklemem gerekmesin.

    #679
    Avatarmervec
    Katılımcı

    Yaklaşık 10 senedir kurumsal şirketlerde çalışıyorum. Üniversiteye ilk başladığım zamanlardan beri bu dünyaya ait olmadığımı hep hissettim. O dönemlerde aşçılık hayalim ile ilgili bir takım denemelerim de oldu ama bir şekilde olmaz ya da mutsuz olurum diye korktum, iş hayatıma kurumsaldan başladım. 10 senedir aynı mutsuzlukla devam ediyorum, fakat zincirlerimi de bir şekilde kıramıyorum. Pandemi döneminde ne kadar mutsuz bir şekilde çalıştığımı daha net bir şekilde gördüm ve hayalim ile ilgili daha somut şeyler yapmaya karar verdim. Bu alanda şu dönemde eğitim alıp bir gün ileride daha istediğim şekilde, sıkıntısına problemlerine bile daha mutlulukla kucak açtığım bir yerde olacağımı umuyorum.

    #680
    Avatarderindreams
    Katılımcı

    merhaba, ben de kurumsalı bırakma hayali kuranlardan ama bir türlü harekete geçemeyenlerdenim.. 13 sene önce mezun olduğumda avukatlığın bana göre olmadığını anlamış ancak 4 yılımı boşa atmamak için şans vermem gerektiğine inandırılmıştım. Hukuk değil avukatlıktır belki sevmediğim diyerek yüksek lisans ve yurtdışında 1 sene de geçirmiş ancak yine kürkçü dükkanına avukatlığa hemde global bir şirkette avukatlığa geri dönmüş buldum kendimi. Şimdi yönetici kadrosundayım üstelik.. Bu kadar uğraştın bırakılır mı ikileminde.. Hayatımda değişiklik yapmam gerektiğine daha doğrusu mesleği bırakmam gerwktiğine son 1 senedir okadar eminim ki.. Ama o kadar boşmuşum ki.. Okumaktan başka birşey yapmamışım.. Hobi olarak başlayıp geçim kaynağı yapabileceğim birkaç ufak fikircik(!)ten başka elimde birşey yok.. Birde Yurtdışına gitme hayalim vardı tabi.. o da hiç geçmiyor.. Eşimin 10 senelik kariyerini bırakmasını istemek haksızlık belki.. Ama en çok Onunla ve 3 yaşındaki kızımızla gidesim var Avusturalyaya.. Bir gün ama bir hayalim gerçek olacak .. inanıyorum.. Diplomalarımı uçak yapıp uçuracağım ve hafifleyeceğim.. o güne kadar hayalini başaranları okumaya ve tebrik etmeye devam.. Silkelenip kendim için de bir yol haritası çizmek için güç bulmak dileğiyle..

    • Bu yanıt 1 ay 1 hafta önce önce Avatarderindreams tarafından değiştirildi.
    • Bu yanıt 1 ay 1 hafta önce önce Avatarderindreams tarafından değiştirildi.
    #692
    AvatarCeren Bayraktaroglu
    Katılımcı

    o fikircikler önce girişimlere, sonra da bizim büyütmek istediğimiz kadar ilerleyen işlere dönüşebilir.. diplomalarımız, bugüne kadar iş/kariyer anlamında yaptığımız her şey onları kendi gözümüzde bile önemsizleştiriyor.. bana da çok kişi <kendini gerçekten bu kadar downgrade mi edeceksin?> diye soruyordu. her şey perspektifle ilgili..

    #693
    AvatarRukiye Kaymakcı
    Katılımcı

    Öncelikle herkese Merhaba, burda yazılanları okumak bana gerçekten yalnız olmadığımı hissettirdi.İngilizce çevirmenlik mezunuyum önlisans olan bir bölüm.İstabul dışında küçük bir ilçede okudum ve kendimi bir kalıba sıkışmış hissettim. Gittiğim konferanslar eğitimler bir anda hepsi bitmişti. Farklı insanlarla olmak.. .. Ve bir çok sorun. Şimdi ya okulumu dgs ile tamamlamak yada kendimi çok sevdiğim sulu boyaya vermeliyim. Gerçekten bir tercüman veya dil alanında başka bir vasıf istiyormuyum bilmiyorum.Kendimi çok sevdiğim sulu boyaya mı vermeliyim yoksa robot gibi çalışıp başka bir konumda mı olmalıyım?Kararsızım ve yolumu bulamıyorum .

    #713
    Avatarozge turgunulugtug
    Katılımcı

    Merhaba, ne kadar da çok kurumsal hayatı bırakma hayali kuran insan varmış. Bazen düşünüyorum acaba bu da bu dönemin trendi de biz mi o trende kapılıyoruz diye. Bir zamanlar da kurumsala girip çalışma trenddi ve herkes bunun peşinden koşardı. Acaba bu hayal ya da istek değil de sadece trend mi ve geçici bir furya mı diye de düşünmeden edemiyorum. sizce?

15 yazı görüntüleniyor - 1 ile 15 arası (toplam 16)
  • Bu konuyu yanıtlamak için giriş yapmış olmalısınız.